رفلاکس ادراری در کودکان مبتلا به عفونت‌های مکرر ادراری

زمینه و اهداف: رفلاکس وزیکو-یورترال (VUR) یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های مادرزادی در کودکان مبتلا به عفونت‌های دستگاه ادراری (UTI) است که می‌تواند منجر به عوارض جدی از جمله اسکار کلیوی و آسیب دائمی کلیه شود. هدف از این مطالعه، ارزیابی شیوع، سمت درگیری، شدت VUR و ارتباط آن با عوامل دموگرافیک، بالینی و عملکردی در کودکان مبتلا به عفونت‌های مکرر ادراری بود.

روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی ۱۰۹ کودک ۲ ماهه تا ۵ ساله با عفونت‌های مکرر ادراری که به یک مرکز فوق‌تخصصی نفرولوژی ارجاع شده بودند، انجام شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده شامل سن تشخیص، اسکار کلیوی، یبوست، اختلال در دفع ادرار، جنسیت، درجه و سمت درگیری VUR بود.

نتایج: از ۱۰۹ کودک مورد مطالعه، ۵۱.۳۸٪ دارای VUR (یک‌طرفه یا دوطرفه) بودند. اکثریت بیماران دختر (۷۸.۹٪) بودند. رفلاکس یک‌طرفه (۲۹.۳۵٪) شایع‌تر از رفلاکس دوطرفه (۲۲.۰۱٪) بود. در میان مبتلایان به VUR، ۵۸.۹٪ دارای رفلاکس خفیف تا متوسط (درجه ۱ تا ۳) و ۴۱.۰۷٪ دارای رفلاکس شدید (درجه ۴ و ۵) بودند. اسکار پارانشیم کلیه در ۳۰.۲٪ موارد مشاهده شد که کلیه راست (۱۸.۳٪) بیشتر از چپ (۴.۶٪) درگیر بود. اختلال در دفع ادرار شیوع بالایی (۶۶.۱٪) داشت و ارتباط معناداری با VUR نشان داد. اکثر بیماران (۸۵.۳٪) پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی دریافت کردند، هرچند ارتباط آن با اسکار کلیوی از نظر آماری معنادار نبود.

نتیجه‌گیری: این مطالعه شیوع بالاتری از VUR را در کودکان مبتلا به عفونت‌های مکرر ادراری نسبت به گزارش‌های پیشین نشان داد که در آن رفلاکس یک‌طرفه و خفیف تا متوسط غالب بود. این یافته‌ها بر ارتباط بین جنسیت مؤنث، اختلال در دفع ادرار و VUR در عفونت‌های مکرر کودکان تأکید دارد. تشخیص زودهنگام و مدیریت هدفمند، از جمله رفع اختلالات مثانه-روده و استفاده هوشمندانه از پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی، برای پیشگیری از عفونت‌های مکرر و کاهش خطر آسیب کلیوی ضروری است.

لینک مقاله در google scholar: 

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/hsr2.72544